…. a jutro zajrzyjcie by sprawdzić jak wyglądała ceremonia zaślubin.

Na początku mieliśmy mały kłopot z wybraniem lokalizacji. Lubię gdy zdjęcia mają jakiś kontekst, dlatego zasugerowałem, by wybrać miejsce związane z historią pary- miejsze pierwszego spotkania, pocałunku itp. Usłyszałem wtedy historie o Londynie, Berlinie i kilku innych „okolicznych” miastach. Przez moment pojawiła się iskierka nadzieji na ciekawą euro podróż w ramach sesji zdjęciowej, ale nic z tego nie wyszło ;) Miejscem pierwszej randki Kasi i Marcina było Hard Rock Cafe, oczywiście też w jakimś innym kraju, ale mieliśmy już punkt zaczepienia. Spotkaliśmy się zatem w Hard Rok Kafe Łorsoł i po wypiciu koka koli ruszyliśmy na nasz foto spacer. Jako, że para aktywnie podróżującą jest od razu zeszliśmy w podziemia Dworca Centralnego i peronami przeszliśmy na Dworzec Śródmieście. Dla podkreślenia warszwskości naszej sesji nie omineliśmy obojętnie tematycznych murali zdobiących perony. Wyszliśmy na chwilę na powierzchnię by zrobić zdjęcie pod kamieniem podróżnika (moja własna nazwa, nie znam prawdziwej), na którym wypisano odległości i wskazano kierunki do rozmaitych miast. Jest więc zdjęcie z Londynem, gdzie mieszkają zakochani, oraz z Katowicami gdzie przez dłuższy czas mieszkał Marcin. Gdy wróciliśmy na peron, mieliśmy problemy z kasownikiem, Marcin spróbował zatem skasować bilet Kasiowymi zębami, potem się zbliżyli, wsiedli w pociąg i pojechaliśmy na dworzec Warszawa Powiśle, gdzie sfotografowałem buziaczka, cienie i Marcina wdrapującego się na konstrukcje daszki podtrzymujące. Słońce schodziło coraz niżej, obdarowując nas urodziwymi przedzachodowymi promykami. Przed dworcem skorzystaliśmy z huśtawki i ruszyliśmy do ostatniego punktu naszej wyprawy- na nadwiślańską plażę. Jako, że dzień zdjęciowy przypadał na pierwszy ciepły weekend tego roku, na plaży pojawiło się pokaźne grono plażowiczów, ale udało nam się odnaleźć nieco samotności… przynajmniej wizualnie, bo tak na prawdę dokoła chodziło/siedziało mnóstwo ludzi. W drodze powrotnej nie mogłem się powstrzymać i dopstrykałem jeszcze kilka ujęć na przystanku tramwajowym z Poniatoszczakiem i maleńką palmą w tle.

Na koniec tej relacji chciałbym jeszcze wystawić laurkę samym zakochanym, bo zawdzięczam im komplet wesołych zdjęć pełnych naturalnego uśmiechu. Kasia i Marcin są osobami rozbrykanymi i radosnymi, doskonale bawią się w swoim towarzystwie i to po nich widać. Co prawda są tak ruchliwi, że trudno ich okiełznać i ciężko pstryknąć to so się sobie z gówy wymyśliło… ale co tam, w końcu jestem fotoreporter, no nie? ; )

Ślub Marty i Konrada odbył się w bardzo zimnym dniu… właściciel tej łódki, raczej nie będzie uśmiechnięty, gdy lody ustąpią:

Tata Marty osobiście zagrał na kościelnych organach:

Zdjęcia powstałe w wyniku akcji „Uwaga! Portret z tortem!”

Zdjęcie powstałe w wyniku konkurencyjnej akcji pod tytułem: „Uwaga! Portret z wódką i zapojką!”

Marto-Konradowemu weselu towarzyszyła niecodzienna atrakcja. Przed salą weselną przez kilka godzin pracowali lodorzeźbiarze, którzy specjalnie na tę okazję wkuli w lodzie disnejowską Piękną i Bestię wraz ze świtą. Takie rzeczy tylko w lutym!

Jako jedyne źródło światła posłużyła stojąca w okolicy latania, dzięki temu na zdjęciach są bardzo głębokie cienie i fotografowane postacie są widoczne jedynie częściowo

W trakcie poprawin, zabraliśmy lampy i zrobiliśmy sobie małą sesję zdjęciową. Dzięki uprzejmości seniora rodu, mogliśmy wykorzystać w tym celu jego pszczelarnię. Dowiedziałem się, że pszczoły nie są agresywne, i że o tej porze roku, są albo bardzo nieruchawe, albo wręcz śpią. Mimo to odczuwałem pewien niepokój przechadzając się pomiędzy cichymi ulami… film „Rój” pozostawił trwałe piętno w mojej głowie ;)

Na początek tryumfalne wejście na salę weselną:

szampan dla dużych….

…. i dla małych:

pierwsze danie podano z zachowaniem odpowiedniego ceremoniału:

stoły były zastawione pysznościami:

…a goście, raz, dwa z pyszności skorzystali:

pierwszy taniec, w promieniach zachodzącego słońca:

a po północy czas na oczepiny:

nie ja jeden zajmowałem się dokumentacją imprezy:

duma zywcięzcy, który pokonał kilkunastu innych zawodników:

Na zdjęciach:

Ewelina pod eskortą przyjaciółek w drodze do kościoła:

Część dokumentów podpisano już przed ślubem, na zakrystii:

Młodzi wchodzą do kościoła, przed nimi dziewczynka niesie Pismo Święte, które na końcu mszy pobłogosławi ksiądz:

Lubię wystrój starych kościołów, rzeźby i malunki w takich miejscach wykonane są „ze smakiem”:

kościół z punktu widzenia organisty:

żeby wejść na chór wspiąć się po małych kręconych schodkach, jestem strachliwy i było to dla mnie spore wyzwanie ; )

po złożeniu przysięgi młoda para podpisała ostatnie dokumenty: